Carmina Burana’nın doğuşu, Würzburg’daki bir antikacının katalogu sayesinde olur. Carl Orff, bu katalogun eline geçmesini ‘talihin yüzüne güldüğü an’ olarak nitelendirir. Çünkü Bavyera’daki Benedikt Manastırında bulunan 13. yüzyıla ait el yazmalarında yer alan Latince ve eski Almanca şarkı ve şiirlerin 1847 yılında ‘Carmina Burana -Benediktbeuern Şarkıları’ adıyla Johann Andreas Schmeller adlı araştırmacı tarafından yayımlandığını öğrenir.
Beuern Şarkıları olarak da bilinen “Carmina Burana” Münih’teki Bayern Kütüphanesi’nde bulunan,11,12 ve 13.yüzyıldan kalan 254 şiir ve dramatik metinden oluşur. Müzisyen kökenli bir aileden gelen Alman Carl Orff tarafından bu metinlerden seçilmiş şiirler üzerine sahne kantatı olarak 1936 yılında bestelenmiş ve ilk kez 8 Haziran 1937′de Frankfurt Operası’nda sahnelenmiştir.Carmina Burana, Carl Orff’un Tironfi (Zaferler) üçlemesinin ilk eseridir. Doğayı ve aşkı dile getiren Latince metinlere dayanır.
Carmina Burana, metin olarak, 13. yüzyıl Kıta Avrupa’sının kültürel ve sosyal yaşamını yansıtır. Çoğu bölümleri Ortaçağ Latincesi ve bazı bölümleri Ortaçağ Almancası kullanılarak yazılmıştır. Ritmik ve metrik yapıya sahip olan bu şarkılar, içerik bakımından üç bölümde toplanır; İlk bölüm ahlak öğretileri ve taşlama niteliğindeki metinlerden, ikinci bölüm sevda şarkılarından oluşurken; üçüncü bölümde içki ve kumar üzerine şarkılar bulunur. En sonda ise dinsel içerikli uzun diyaloglar yer alır.
Müziksel olarak ise, Talih (Dünyanın Kraliçesi/ O Fortuna), Baharda, Çayırlarda, Tavernada, Aşk Bahçesi, Blanzflor ve Helena, Talih (tekrar) adlı 7 bölüm içinde 25 bölmeden oluşur.
Carmina Burana
